Reactie actiecomité naar de BOZ

admin Geen categorie Plaats een Reactie

Beste ….. en andere betrokkenen,

Wij waren zeer verbaasd dat de Boz een conceptverklaring heeft opgesteld naar aanleiding van het overleg bij VWS op 10 januari 2020 waar de partijen hebben aangegeven elkaar op een aantal punten te kunnen vinden, zoals is terug te lezen in de diverse verslagen van FNV, NU’91, VenVn en het actiecomité. Het actiecomité heeft tijdens de bijeenkomst bedenkingen geuit tegen het lokale karakter van de invulling van functiedifferentiatie en aangegeven dat dit alleen mogelijk is wanneer er duidelijke kaders worden gesteld zowel door de Boz als door het ministerie van VWS.

Met de opgestelde verklaring worden wat ons betreft een aantal stappen overgeslagen.

Inmiddels is ons duidelijk geworden dat de door de Boz benoemde visie waarbij expliciet niet alleen opleiding maar ook ervaring en EVC’s de basis zouden vormen voor functiedifferentiatie (zoals al decennialang gebruikelijk is voor verpleegkundigen) zodra deze de vergadertafel heeft verlaten, in de praktijk neerkomt op mbo-hbo diploma differentiatie waarbij ervaring en EVC’s geen enkele rol spelen. Daarnaast hebben we signalen ontvangen dat mogelijk binnen de verschillende branches in de zorg een andere invulling en vervolg aan de visie gegeven zal worden.

Het lijkt er sterk op dat de werkgevers onder de noemer functiedifferentiatie alsnog mbo-hbo diploma differentiatie; zoals beoogd met Wet Big2 (waarbij BN2020 als leidend wordt gezien) willen invoeren daarbij alle gefundeerde protesten uit het verpleegkundige veld negerend!                         

Dit zal negatieve gevolgen hebben voor de kwaliteit van zorg en daarnaast leiden tot een toename van de nu al zeer hoge uitstroom.

Wij zullen ons vanzelfsprekend dan ook niet aan de opgestelde verklaring committeren. Het lijkt ons verstandig om op korte termijn een afspraak te maken samen met alle betrokken partijen om te bespreken welke kaders /voorwaarden daarvoor nodig zijn.

Vriendelijke groet,

Actiecomité Wet Big 2 in de overgang

verslag bijeenkomst jan 2020 op VWS

admin Geen categorie 1 Reactie

14 januari ‘20

Bijeenkomst: VWS, BoZ partijen, FNV, CNV,  NU’91’, Venvn en actiecomité Big 2 in de overgang. Voorafgaand aan de bijeenkomst hebben meerdere gesprekken plaatsgevonden tussen de diverse deelnemers.

Zowel de BoZ partijen als Venvn brengen hun (nieuwe) visie naar voren die grotendeels overeenkomen:

  • Geen beroepsdifferentiatie.
  • Geen functiedifferentiatie op basis van initieel diploma, wel functiedifferentiatie gebaseerd op kennis, ervaring en competenties.

Aanvulling; waar hbo staat moet dit gezien worden als hbo werk/denkniveau (BoZ)

  • 1 ongedeeld beroep met 1 nieuw beroepsprofiel.
  • Functiedifferentiatie moet lokaal, in de praktijk in samenspraak met de verpleegkundigen geregeld worden.

Aanvulling; de BoZ partijen trekken hierbij niet gezamenlijk als koepel op, de lokale werkgever is direct aanspreekbaar op deze visie.

Aanvulling: Venvn speelt hierin op verzoek een ondersteunende/adviserende rol

  • De opleidingen moeten beter afgestemd worden op de praktijk.

Waarbij de praktijk leidend zou moeten zijn en niet de opleiding (BOZ)

Aanvulling: Venvn gaat eerst een ledenpeiling uitvoeren onder de leden voor zij verdere definitieve stappen nemen hun visie is onder voorbehoud.

Zowel de bonden als het actiecomité geven aan zich grotendeels in bovenstaande punten te kunnen vinden met daarbij wel een aantal bedenkingen en aanvullingen:

  • Benadrukt dat een visie leuk is maar dat het ontzettend belangrijk is dat de lokale werkgever zich daar ook aan houdt. Iets wat op dit moment niet gebeurt; hetgeen de bonden ook signaleren.

Wij zien daarin ook een rol voor de minister of van VWS: een duidelijk signaal is nodig!

  • Ook werd aangegeven dat alle verpleegkundigen lokaal inspraak moeten krijgen en dat dit niet alleen via de VAR en OR lijn moet lopen omdat dit heel vaak niet werkt! 
  • Bovenstaande werd nadrukkelijk erkend door de BoZ waarbij werd aangegeven dat het de wens was om de positie van de verpleegkundigen te versterken doormiddel van goed functionerende VAR’s
  • Ten aanzien van de rapporten van de proeftuinen werd aangegeven dat deze niet representatief zijn; niet elke verpleegkundige heeft daarin een stem gehad.
  •  De praktijk waarin ziektekostenverzekeraars en registers specifiek een hbo-diploma eisen voor bepaalde functies of registratie moet een halt toegeroepen worden omdat anders op die manier alsnog een mbo-hbo differentiatie geforceerd zal worden!

Vervolg:

Wanneer er een gezamenlijke /gedeelde visie die door alle partijen wordt onderschreven tot stand is gekomen (de BoZ zal hierin initiatief nemen) wordt deze weer ingebracht bij minister Bruins /VWS. VWS zal daar steun/actie op aanpassen.

Het actiecomité is voorzichtig positief. Houding en visie van de andere partijen is gedraaid! Onze argumenten en praktijkvoorbeelden lijken nu toch echt gehoord te zijn. Maar er zijn echter nog wel de nodige aandachtspunten!

We willen vragen om ons op de hoogte te houden van jullie ervaringen in de praktijk; zowel positief als negatief zodat wij deze mee kunnen nemen naar de vervolg besprekingen.                                        

E-mail: Dww2018@hotmail.com                                                                        

https://www.nu91-leden.nl/news/Geen_beroepsdifferentiatie_voor_verpleegkundigen&id=2003

https://www.venvn.nl/nieuws/hoe-verder-na-de-wet-big-ii-spreek-je-uit/

https://www.venvn.nl/nieuws/het-gaat-om-opleiding-competenties-en-ervaring/

https://wetbig2.nl/enquete-onderzoek-naar-functiedifferentiatie

Brief aan de BOZ

admin Geen categorie Plaats een Reactie

Beste Johan, (van der Spek, secretaris Boz) ,

Wij zijn als vertegenwoordigers van veel verpleegkundigen teleurgesteld in het feit dat de afspraak op 11 december met alle partijen geen doorgang kan vinden.

Van de bonden hebben wij inmiddels  begrepen dat tot op heden nog geen gesprek met hen heeft plaats gevonden.

Nadat eerder aan ons was meegedeeld dat de Cao onderhandelingen de reden waren voor het gevraagde uitstel door de werkgeverspartijen blijkt nu het feit dat de NVZ nog bezig is een bestuurlijke visie op te stellen de reden voor het uitstel te zijn.

De indruk ontstaat dat zowel de werkgevers als de VenVN geen belang denken te hebben bij het door dhr. Rinnooy Kan gestelde tijdspad.

Ondertussen zien wij dat in de praktijk dat een groot deel van de ziekenhuizen en instellingen doorgaan met het invoeren van functiedifferentiatie volledig vormgegeven naar de inhoud van Wet Big 2 en de bijbehorende beroepsprofielen.

Van het toegezegde overleg met de verpleegkundigen veelal geen sprake.

Daarmee wordt volledig voorbij gegaan aan het feit dat verpleegkundigen afgelopen zomer duidelijk kenbaar hebben gemaakt niet alleen tegen verankering van functie- c.q. beroepsdifferentiatie in Wet Big2 te zijn, maar ook zeer duidelijk tegen functiedifferentiatie gebaseerd op initiële opleiding.

De begeleidende brief en de rapportage van de proeftuinen NFU  in de bijlage zijn daar een duidelijk voorbeeld; nergens wordt aangegeven dat functiedifferentiatie na het afblazen van Wet Big2 plaats zal vinden op basis van kennis, ervaring en competenties in plaats van louter mbo, hbo of inservice diploma. Ontwikkelen en implementeren van een passend scholings- en ontwikkeltraject kan nog steeds geïnterpreteerd worden als het volgen van de verkorte hbo-v wanneer je mbo of inservice opgeleid bent.  Daarnaast is het NFU rapport zeer algemeen en  weinig onderbouwd.

Graag ontvangen we de volledige rapportages van de betrokken ziekenhuizen.

Wij willen nogmaals benadrukken dat het beroepsprofiel van de regieverpleegkundige overeenkomt met het huidige beroep (én functie) van het merendeel van álle verpleegkundigen; mbo, hbo en inservice opgeleid. Regievoeren, klinisch redeneren, zorg verlenen in complexe en onvoorspelbare situaties, zo nodig gefundeerd afwijken van protocollen, coachen, verpleegkundige leiderschap tonen en zelfs EBP zijn géén nieuwe (BN2020) verpleegkundige competenties!

Wanneer de werkgevers op deze ingeslagen weg doorgaan is van draagvlak onder de beroepsgroep geen enkele sprake; is invoering van functiedifferentiatie gedoemd te mislukken en zal de ook door dhr. Rinnooy Kan benoemde onvrede onder de beroepsgroep alleen maar toenemen!

Wij roepen dan ook nogmaals met klem op tot een signaal vanuit de werkgevers waarin wordt aangeven geen onomkeerbare stappen te nemen en te stoppen met de invoering van functiedifferentiatie tot en met de zomer van 2020.

Verder hebben we begrepen dat wanneer de NVZ tot een visie is gekomen het plan is opnieuw met elke partij apart te overleggen vóór het gesprek op 14 januari ’20, wij zien graag een gezamenlijk overleg met alle betrokken partijen; dit in verband met de openheid én om verdere vertraging te voorkomen.

Vriendelijke  groet,

Actiecomité Wet Big 2 in de overgang

Stappenplan functiedifferentiatie

admin Geen categorie Plaats een Reactie

Bij elke functiedifferentiatie zal een herverdeling van taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden binnen de instelling plaatsvinden.
Dat komt eigenlijk neer op een reorganisatie. En wanneer er gereorganiseerd wordt, heeft de ondernemingsraad in ieder geval adviesrecht op grond van artikel 25 van de Wet op de Ondernemingsraden (WOR). De OR zal zelf zijn rechten willen opeisen. Neem contact op met de Ondernemingsraad en betrek ze bij het gehele proces.

Zorg dat ze:

  • aanwezig zijn bij voorlichtingsbijeenkomsten,
  • de werkvloer opgaan
  • een spreekuur houden
  • een enquête houden onder de verpleegkundigen
  • een onderdeelcommissie conform de WOR instellen waarin
    verpleegkundigen zitting hebben. Een dergelijke onderdeelcommissie heeft op grond van de WOR meer rechten en bevoegdheden dan een VAR. Uiteraard kan de VAR ook worden omgevormd tot onderdeelcommissie van de OR.

Als het inderdaad gaat om een reorganisatie heeft de vakbond daar ook een rol in. Als er een Sociaal Plan moet komen onderhandelen de vakbonden over dat Sociaal Plan en spreken het af. Als het goed is werken Ondernemingsraad en vakbond nauw samen bij een reorganisatie en stemmen ze hun werkzaamheden af.

En verder:

  • Vraag na hoe de verpleegkundigen betrokken worden
  • Benoem de situatie bij de VAR
  • Benoem het advies van Rinnooy Kan
  • Maak duidelijk dat een reorganisatie waarbij een groot deel van het verplegend personeel betrokken is, gevolgen heeft voor de hele organisatie
  • Neem contact op met vakbondsconsulent(e) eerste lijn van de FNV in jouw instelling.
  • Zij zijn door de FNV geïnstrueerd over de actuele situatie
  • Is er geen vakbondsconsulent(e), neem dan contact op met FNV.

Kom je er niet uit, neem dan contact op met actiecomité: dww2018@hotmail.com
Zie verder ook onze website: www.wetbig2.nl

Verhaal van een verpleegkundige

admin Geen categorie Plaats een Reactie

Even over nagedacht, maar het item in DWDD zette me aan tot een persoonlijk menselijk verhaal, een persoonlijk manifest in deze verpleegkundige chaos!

Ik weet zeker dat er nog veel meer mooie verhalen zijn!

#levedeverpleegkundige

#dankjedokter

#levedeverzorgende

1961:

Als 1-jarig meisje werd mijn toekomst min of meer bepaald door een pot kokend hete koffie die ik over me heen kreeg, brandwonden! De eerste stappen naar dokters en ziekenhuizen! Mijn moeder zei me op 10-jarige leeftijd: “morgen moet je naar het ziekenhuis, dan word je geopereerd!” Gek genoeg vond ik het geweldig, geen zenuwen, helemaal niets, sprong nog net geen gat in de lucht!

Als ik een stap over de drempel van het ziekenhuis zette, voelde ik me veilig, en vooral mezelf, vond het een fascinerende wereld van witte en groene pakken, een enorme bedrijvigheid, patiënten die je op straat niet leek te zien, een onbekende wereld daar binnen die muren, waar mensen geen weet van hadden zo lang ze er niet kwamen. Ik voelde me veilig!

Ouders mochten toen nog niet mee, ik lag op een gang in het OK complex helemaal alleen in bed te wachten, toch wel een beetje spannend nu. Een vrouwelijke OK-verpleegkundige kwam op het randje bij me zitten, stelde me gerust en beloofde me: “als je wakker wordt na de operatie, ligt er een grote spuit voor je op je bed!”

En ja, een grote en zelfs ook nog een kleinere lag voor me klaar! Wat was ik blij daarmee! Kon ik iedereen mee nat spuiten op zaal! (helaas vond de arts dat niet zo leuk 🙂
Vele corrigerende operaties volgden en altijd vond ik het leuk, vergeet nooit de nacht dat ik niet kon slapen door snurkende medepatienten, dat de verpleegkundigen me midden in de nacht de gang opreden met bed en al en een eitje voor me gingen bakken! Geweldig! Kan ik nu nog steeds met een big smile op terug kijken!

Door alle ervaringen wist ik dat mijn toekomst in die wereld zou liggen, ik wilde mensen dezelfde veiligheid bieden, datzelfde fijne gevoel wat ze mij altijd hadden geboden. “Waarom word je geen kinderarts?” vroeg mijn vader n.a.v. mijn VWO diploma, helaas durfde ik dát dan met mijn faalangst en perfectionisme niet aan, stapje lager beginnen dacht ik, daarna kan dat altijd nog.

1979:

De inservice-opleiding was me op mijn lijf geschreven, ik kon als 19-jarige na een periode van alleen theorie, die fascinerende wereld betreden op een andere manier dan patiënt! Die eerste stage heb ik al zo enorm veel kunnen betekenen voor mensen die nog steeds met naam en gezicht in mijn hoofd zitten! Veiligheid, ze voelden zich zo jong als ik was veilig bij me! Hun dankbaarheid lieten ze daarin op verschillende manieren merken. Cadeautjes, geld (dat droeg ik dan keurig af aan de “pot”, een zeepje, een knuffel, een dankwoord, “Rini, als ik beter ben gaan we een ritje maken in mijn ontworpen bus!” (helaas overleden)
Dat ik al zoveel ziekenhuiservaring had hielp natuurlijk enorm mee! Ervaringsdeskundige! Niet wachten als er een patiënt op de bel drukt, gelijk gaan!
Algemeen ziekenhuis tijdens opleiding, recovery, kinderziekenhuis, altijd zin om te werken! Ik enthousiasmeerde collega’s: “door jou ben ik deze studie gaan doen!”
Waardering en veiligheid! Wat een heerlijk beroep!

1983:

Even een tussenstop gehad omdat je de mazzel hebt meer begaafdheden te hebben, dus toerde ik jarenlang als zangeres met de best draaiende band van Nederland door het land, dat viel even niet te combineren met andere werkzaamheden. Jaren van TV, Radio, CD’s opnemen, we stonden in alle popbladen, optredens tot wel 7 keer per week, etc. Overdag slapen, ’s nachts leven! Ook dat was een fantastisch leven!

1988:

Nieuwe fase: een gezin, kindjes, daar paste dan dat muzikale nachtleven weer niet in!
Dus dat werd weer werken in het ziekenhuis! Het bleef een heerlijke wereld waar ik me thuis bleef voelen! Altijd mèt en vóór de kindjes! Hoeveel ouders heb ik niet gerust weten te stellen, hoeveel kindjes heb ik al niet in mijn handen gehad, verveelt geen moment!

2006:

En dan weer helaas met echtgenoot op een andere manier het ziekenhuis bezocht, een tijd van chemokuren en operatie. Helaas binnen een jaar tijd overleden toen hij 50 was, (na kort daarvoor ook mijn broer, ook 50), maar toch kun je dan ondanks al het verdriet met een glimlach terug denken aan die fantastische artsen, die top-verpleegkundigen die alles uit de kast trokken om dit proces te bestrijden! Wat voelden we ons veilig bij hen! En wat een warmte!

Dankbaarheid, wat hebben we toch een prachtig vak! Hoe mooi en hoe belangrijk is het om, terwijl al dat verdriet je volledig opslokt, die positieve lichtpuntjes te hebben in plaats van negatieve ervaringen!

2017:

Voor het eerst ga ik me echt zorgen maken over de zorg, er zijn plannen voor een nieuwe wet, er komt een overgangsregeling aan waarvan ik eigenlijk niet kan slapen. Dit gaat grote gevolgen hebben voorzie ik, terwijl ik normaal altijd weet dat “het altijd wel weer goedkomt” in de zorg. Nu niet, ik voel dat het anders is!

Ik maak me zorgen om met name de inservice-verpleegkundige, we worden afgeserveerd, afgewaardeerd, ik maak me enorm kwaad en start een petitie in januari 2017 om mensen wakker te schudden en erachter te komen of ik de enige ben die daar zo over denkt! Om mijn zorgen te delen!

Nee, ik was niet de enige, gelijk al zo’n 10.000 handtekeningen (inmiddels zijn het er al meer dan 30000) van inservice-verpleegkundigen die het met me eens waren! Aangeboden aan Tweede Kamer, politiek en media wakker geschud, maar helaas, er gebeurt niets mee. Teleurstelling en vooral verdrietig. Maar vooral ook heel erg dom, een schat aan ervaren en kwalitatief zéér goede verpleegkundigen die je met al hun kennis en kunde aan de kant schuift, terwijl je ze juist zo enorm hard nodig hebt! Werkplezier moet weer vergroot worden? Voor een groot deel van ons geen werkplezier meer!

2018:

Twee avonden voor haar overlijden zit ik ‘s avonds naast het bed van mijn 94-jarige moeder, “waar heb je zin in” vraag ik haar, iets fris, wijntje, biertje, advocaatje? “nou, ik zou best een advocaatje lusten!” zegt ze. De verpleegkundige zegt dan: “ik ga het gelijk zoeken voor u!”

Ze zoekt binnen haar eigen instelling, kan het niet vinden, gaat verder zoeken in het naastgelegen verpleeghuis en komt terug met een fles advocaat, mét slagroom! Wat een liefde! Ook weer zo’n glimlach als je daaraan terug denkt.

2019:

Als petitionaris handen samengevoegd met actiecomité BIG2 in de Overgang, met elkaar één front vormen, dat is belangrijk! Om te voorkomen dat er overal brandhaarden zouden ontstaan! Verbinden die hap! Vóór elkaar, mét elkaar! De dialoog aangaan, praten, praten en nog eens praten!

2020:

Wet is van de baan, maar het is een chaos, gecreëerd vanaf “bureautjes van boven” en wie moeten deze chaos bestrijden en opruimen? De verpleegkundige die daar helemaal niet om gevraagd heeft! Er zijn instellingen die letterlijk over ons heen stappen en gewoon doorgaan! Ik vind het verschrikkelijk om te zien! Het voelt als een oorlog in verpleegkundig land, waarbij het slagveld bezaaid ligt met verpleegkundigen die hun werk niet meer kunnen doen wat ze altijd deden, ineens uitgesloten worden van opleidingen omdat hun initiële diploma ineens te laag wordt bevonden, lager ingeschaald worden, verpleegkundigen die er geen zin meer in hebben……….

Nu:

Het voelt niet meer veilig! De zorg bloedt, de veilige grond onder je verpleegkundige voeten brokkelt af, ik kan er soms niet van slapen, en maar door malen, het maakt me verschrikkelijk verdrietig! Wat een zootje! Ik krijg zoveel verontruste mails, brieven, huilende verpleegkundigen! Kopzorgen!

Hoe kunnen ze dit mooie vak zoooo kapot maken!
De werkdruk neemt ondertussen maar toe, de uitstroom neem toe, de instroom neemt af, er worden fouten gemaakt! Ik stoor me aan het beeld wat steeds naar buiten wordt gebracht van de verpleegkundige als zou dat vooral steeds gaan om een flesje wat je niet meer kunt geven, of het zogeheten schouderklopje waar je geen tijd meer voor hebt. Dit is veel groter, je kunt niet meer garant staan voor veiligheid! 1 mg geven aan een kind ipv 1 μg, kan funest zijn, verkeerde druk instellen van apparatuur, geen tijd hebben om al die technische apparatuur door drukte te controleren, infuuspomp vergeten in te stellen door drukte, waardoor iemand teveel insuline krijgt bv, verkeerde medicijnen geven, geen tijd hebben om controles te doen wat cruciaal kan zijn voor bv een pasgeborene, infecties door geen tijd te hebben om infuuslijnen te verschonen, etc. Dagelijkse verantwoordelijkheden op leven en dood, ze lijken het maar niet te begrijpen! Het is vele malen groter dan men denkt, terwijl de verpleegkundigen schreeuwen om naar hen te luisteren!
Op een enkele in de politiek na, laten ze ons vooral in de kou staan! Het gaat allemaal om geld, om verdienmodellen, eigen hachie etc, het voelt “verrot” om het maar zo te zeggen!

Op het moment dat een ouder met zijn kindje het ziekenhuis betreedt, wil hij/zij zich veilig voelen, hoe erg is het dat je dat nu niet meer kunt bieden, vooral als het zo door gaat! Of nog erger: dat je ze geen plek kunt bieden omdat er geen personeel is! En hoe naar is dat ook voor jou als verpleegkundige omdat je dan beseft dat ze met dat zieke kindje dan een eind moeten reizen om elders een plekje te krijgen! Wat een rot gevoel!

Op het moment dat je om welke reden dan ook als patiënt over de drempel van het ziekenhuis stapt, wil je je veilig voelen, hoe erg is het als dat straks niet meer het geval is! Hoe pijnlijk voor heel veel patiënten is het dat je nu één dag moet staken, maar hoe pijnlijk is het als deze staking structureel wordt omdat er simpelweg straks geen verpleegkundigen meer zijn! Dan blijven het zondagsdiensten!
Ik ben doodmoe van al 3 jaar actievoeren, mijn zomervakantie is er letterlijk door verknald, krijg er hoofdpijn van, kan er regelmatig niet van slapen van die ellende, al vaak gedacht om er mee te kappen, maar dan? We zijn allemaal moe, we willen ons zo graag gewoon weer enkel focussen op ons werk, want we houden van ons beroep, voor de volle 1000%!

Maak de zorg weer veilig en luister naar de verpleegkundigen!

Rini Kleijn
Gespecialiseerd kinderverpleegkundige
petitionaris inservice-verpleegkundigen: https://petities.nl/petitions/erken-inservice-opleiding-verpleegkunde-a-op-hbo-niveau?locale=nl
Bestuur actiecomité BIG2: https://wetbig2.nl

Oproep !!!!!

admin Geen categorie Plaats een Reactie

4 November jl. tijdens het overleg op het ministerie van VWS naar aanleiding van de verkenning van dhr. Rinnooy Kan en het afblazen van de Wet Big2 waren naast alle bekende partijen (minister Bruins, VWS, werkgevers, bonden en Venvn) voor het eerst ook 2 praktiserende verpleegkundigen aanwezig om de stem van de werkvloer te laten horen zodat niet over maar met ons wordt gepraat.

Dát hebben we met zijn allen (leden van het actiecomité en achterban) na een lange hete zomer voor elkaar gekregen naast het afblazen van de wet!

In het overleg hebben we aangegeven dat wij ons kunnen vinden in conclusie van dhr. Rinnooy Kan dat functiedifferentiatie plaats moet vinden op basis van kennis, competenties en ervaring en dus niet alleen op een mbo, hbo of inservice diploma.

Daarnaast hebben we duidelijk aangegeven dat veel werkgevers “gewoon” doorgaan met invoeren Wet Big 2 maar nu onder de noemer functiedifferentiatie zonder overleg met en inspraak van de verpleegkundigen (Bottom-up) zoals zij hebben toegezegd!

Daarom hebben we opgeroepen tot een “Pas op de plaats” iets wat de werkgevers niet hebben toegezegd.

Dhr. Ad Melkert (voorzitter van de NVZ) en aanwezig als woordvoerder namens de BOZ partijen gaf aan eerst graag te vernemen in welke ziekenhuizen, instellingen of organisaties dat gebeurt!

We zijn er duidelijk nog niet, daarom deze oproep:

Wordt functiedifferentiatie op jouw werk “gewoon”  ingevoerd zonder overleg met en inspraak van de verpleegkundigen van de werkvloer alsof de wet nooit is afgeblazen

óf is de functiedifferentiatie nog steeds alleen gebaseerd op een mbo of hbo diploma

Mail ons dan voor 26 november

Dww2018@hotmail.com

Dan nemen we dat mee naar het overleg met de werkgevers!

Brief NVZ “update”

admin Geen categorie Plaats een Reactie

Deze brief kwam ons ter ogen. Wil een ieder vragen gaan stellen binnen eigen instelling en aangeven wat er wel of niet goed aan. En natuurlijk worden wij graag op de hoogte gehouden. Mail naar dww2018@hotmail.com

Brief NVZ (76 downloads)

na kritische vragen is het volgende bericht geplaatst:

Start verkennend onderzoek naar gedifferentieerde inzet verpleegkundigen op specialistische afdelingen

Op 12 november 2019 geplaatst door

De NVZ wil weten hoe de gedifferentieerde inzet van verpleegkundigen in specialistische teams in ziekenhuizen er uit zou kunnen zien. Ze heeft daarom onderzoeksbureau KBA gevraagd daarvan een beeld te schetsen. Dat gebeurt door middel van interviews bij circa 15 ziekenhuizen. Deze aanpak leidt tot een rapport met adviezen voor ziekenhuizen die met gedifferentieerde inzet van verpleegkundigen in gespecialiseerde afdelingen aan de slag willen. Daarnaast bevat het rapport adviezen over hoe de (generieke) functieprofielen uit 2016 verder verbeterd kunnen worden.

Behoefte van ziekenhuizen
Aanleiding voor het onderzoek vormen de vragen van ziekenhuizen die al bezig zijn met gedifferentieerde inzet van verpleegkundigen in specialistische teams. Zij ervaren knelpunten bij de inzet van de generieke functieprofielen. Deze functieprofielen, in 2016 door het onderzoeksbureau KBA in opdracht van de NVZ ontwikkeld, lijken onvoldoende aan te sluiten bij de specifieke context van de specialistische teams.

Wet Big II
Ondanks dat de Wet BIG II van tafel is, wil de NVZ doorgaan met een gedifferentieerde inzet van verpleegkundigen. Allereerst omwille van de kwaliteit van de patiëntenzorg. Maar ook omdat de NVZ meent dat een optimale inzet van verpleegkundigen uiteindelijk leidt tot een hogere tevredenheid van zorgprofessionals.

Ziekenhuizen hoeven niet te wachten op de resultaten van het KBA-onderzoek of van RN2BLEND. Zij kunnen gewoon doorgaan met de ontwikkelingen die in gang zijn gezet met behulp van de ontwikkeltuinen. Het KBA-onderzoek schetst een beeld en staat los van het wetenschappelijk onderzoek RN2BLEND dat door de NVZ en NFU wordt uitgevoerd. Uiteraard worden inzichten wel gedeeld met de onderzoekers.

Selectie
De instellingen die voor deelname zijn benaderd door de NVZ, zijn geselecteerd op basis van landelijke spreiding, grootte én initiatieven die bij het NVZ-bureau bekend zijn op het gebied van een gedifferentieerde inzet van verpleegkundigen in specialistische teams. Mocht je niet zijn benaderd maar wel menen een zinvolle bijdrage te kunnen leveren door deelname aan het onderzoek, neem dan contact met ons op.

TERUG NAAR DE TEKENTAFEL

admin Geen categorie Plaats een Reactie

Twee leden van het actiecomité BIG II in overgang hebben afgelopen maandag 4 november deelgenomen aan het vervolg gesprek naar aanleiding van de verkenning van dhr Rinnooy Kan.

Naast minister Bruins, die eerder begin oktober al aankondigde de Wet Big2 definitief niet in te dienen waren de partijen aanwezig die eerder betrokken zijn geweest bij de tot standkoming van het wetsvoorstel: FNV, CNV, NU’91, VenVn en de BOZ partijen (werkgevers)

Wij hebben in het gesprek de werkgevers opgeroepen een pas op de plaats te maken.

Er is afgesproken om terug te gaan naar de tekentafel.

De gezamenlijke conclusie aan het einde van het gesprek was:

“Dit was een eerste verkennend gesprek in deze samenstelling van gesprekspartners en dat is constructief verlopen.

Alle partijen onderschrijven de bevindingen van dhr. Rinnooy Kan en zijn bereid om met elkaar verder verkennend om de tafel te gaan om te bezien over welke thema’s voortkomend uit de bevindingen van prof. dr. A.H.G. Rinnooy Kan  gesproken kan worden.

De minister heeft hen uitgenodigd over enkele weken met een terugkoppeling hierover te komen en te horen welke vervolgstappen zij zien.”

Minister Bruins heeft de tweede kamer hierover geïnformeerd met de volgende brief: https://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/brieven_regering/detail?id=2019Z21150&did=2019D44080