Van utopie naar dystopie?

  • 8 augustus 2019 om 07:58 #901
    Ralph
    Bijdrager

    Van utopie naar dystopie?

    In het rapport van commissie Meurs (zie link), genaamd ‘Verpleekunde op niveau. Een overgangsregeling in het kader van BIG II register’ wordt
    een technisch, theoretisch en vooral utopisch beeld geschapen.

    Alleen HBO-regieverpleegkundigen (verpleegkundigen BN) die volgens Bachelor Nursing 2020 zijn opgeleid mogen volgens de commissie complexe tot hoog complexe zorg bieden.

    Onderbelicht blijft de tuchtrechtelijke realiteit wanneer het verschil tussen regieverpleegkundige en verpleegkundige wordt vastgelegd in BIG II. Een bekwame verpleegkundige die zich begeeft op het terrein van de regieverpleegkundige door complexe of hoogcomplexe zorg te bieden is dan niet meer bevoegd. En handelt dus tuchtrechtelijk verwijtbaar.

    Commissie Meurs beschrijft niet de consequenties voor de praktijk en de maatschappij. Hoeveel regieverpleegkundigen zijn er nodig om de complexe tot hoog complexe te bieden in Nederland?
    Hoeveel tijd kost het omscholen van verpleegkundigen tot regieverpleegkundigen? Is dat in eigen tijd of in de tijd van de werkgever? Is dat haalbaar?
    Hoeveel geld kost het omscholen van verpleegkundigen tot regieverpleegkundigen? Wie gaat dat betalen? De verpleegkundige? De werkgever? De overheid? Is dat haalbaar?

    Is er rekening gehouden met het ervaren gebrek aan waardering en erkenning door bekwame verpleegkundigen die niet zullen voldoen aan het profiel van de regieverpleegkundige ondanks jarenlange ervaring met complexe en hoog complexe zorg?

    In een dystopisch toekomstbeeld zijn er te weinig regieverpleegkundigen voor de complexe en hoog complexe zorg maar mogen bekwame verpleegkundigen deze zorg niet meer bieden.

    Utopie of dystopie? Wat gaat het worden?

    24 oktober 2019 om 09:38 #1294

    Beste Ralph,

    Met de vragen: “Utopie of Dystopie?”, “Wat gaat het worden?” zullen de Commissie Meurs en de Verpleegkundigen in het veld – vanuit zeer verschillende beroeps- & belevings- werelden met zeer verschillende antwoorden en denk ik, niet verenigbare oplossingen komen. Onze leef en beroepswereld bevindt zich tussen twee genoemde uitersten ‘utopie’ en ‘dystopie’ in.

    Als het om de verpleegkunde, hun opleidingen en de werkvelden waar zij werken gaat lijkt het mij verstandiger om uit te gaan van heterotopia’s. Lees Michel Foucault:

    The space in which we live, which draws us out of ourselves, in which the erosion of our lives. our time and our history occurs, the space that claws and gnaws at us, is also, in itself, a heterogeneous space. In other words, we do not live in a kind of void, inside of which we could place individuals and things. We do not live inside a void that could be colored with diverse shades of light, we live inside a set of relations that delineates sites which are irreducible to one another and absolutely not superimposable on one another.

    Ik heb ter oriëntatie het artikel “Of other spaces: Heterotopia” van Foucault bijgevoegd.

    Met vriendelijke groet, Joop van den Burg

    Attachments:
    You must be logged in to view attached files.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.