Verpleegkundigen aan het lange touw houden

  • 19 augustus 2019 om 07:17 #1072
    admin
    Sleutelbeheerder

    Ingezonden brief:

    Verpleegkundigen aan het lange touw houden

    “Een organisatie die zich de toekomst niet kan voorstellen, zal er geen plaats in hebben, maar John F. Kennedy herinnerde ons er ook aan dat iedereen die hun geschiedenis vergeet, geen toekomst zal hebben.

    Als lid van de ABVAKABO vertegenwoordigde ik namens de bond de verpleegkundige beroepsgroep in de Vaste commissie verpleging van de Nationale Raad voor de Volksgezondheid. (1984 – 1988). Daar begon de tweedeling van het verpleegkundig beroep.
    Deze ontwikkelingsgeschiedenis is voor het grootste deel uit het collectieve bewustzijn verdwenen en wij zien nu weer een herhaling van dezelfde zetten. Verpleegkundigen die aan het lijntje worden gehouden door vertegenwoordigers van de diverse vakbond en politieke organisaties die sinds de jaren tachtig bij de gezondheidszorg zijn betrokken.

    In 1987 schreef ik n.a.v. de ontwikkeling in de Vaste commissie een bijdrage getiteld.

    Over de aard en inhoud van het verpleegkundige beroep; reactie op het vraagstuk of er al dan niet twee deskundigheidsniveaus voor de verpleegkundige beroepsgroep moeten komen.

    Ik schreef o.a. het volgende:
    “Zolang de beleidsprocessen en de daaruit afgeleide opleidingen voor verpleegkundigen niet geëvalueerd worden op het niveau van de hulpverleners – verpleegden, maar deze afgeleid worden uit theorieën – (kennis welke in bespiegeling bestaat, zonder dat deze met enige praktische oefening verbonden is) – zal het verpleegkundig beroep het slachtoffer blijven van een steeds grotere differentiatie.”

    De voorgestelde tweedeling en verdere differentiatie wordt dan ook gepropageerd door ‘Personen met, al dan niet, een beroepsopleiding in de verpleegkunde, die werkzaam zijn in functies waarbij het rechtstreekse contact en de werkervaring (al jaren) ontbreekt’. De profielen komen alleen tegemoet aan de wensen en eisen van mensen en groepen die per definitie niet meer in de verpleegkunde en verzorging werkzaam zijn. Tot zover de jaren ’80 -’90.

    In 2006 studeer ik aan de UVA af als socioloog met de specialisatie zorg & beleid. Tijdens het beoordelingsgesprek over mijn scriptie ‘Omzien naar elkaar’ merken mijn twee begeleiders op: “Joop, het is een goed verhaal, maar ze zitten er in het ziekenhuis en de gezondheidszorg niet op te wachten.” Waarom vroeg ik: “Ze zitten niet te wachten op echte wetenschap.”

    Mijn scriptie gaat weliswaar over ‘Overeenkomsten en verschillen in perspectief, beleving en toepassing van zorg door zorgverleners en managers in een Universitair Medisch Centrum’, maar de analyse van de processen in de zorgorganisatie en uitkomsten zijn toepasbaar in elk veld voor verpleging en verzorging in Nederland.

    Mijn verhaal ‘Omzien naar elkaar’ laat zien waarom het belang van de verpleegkunde en verzorging binnen de organisaties (beroeps, politiek of anderszins) altijd ondergeschikt wordt gemaakt aan andere belangen ten koste van het verpleegkundige beroep. Ik wil de scriptie met alle plezier naar de de actiegroep mailen.

    Tot zover mijn mail. Ook namens mijn vele (oud) collega’s wil ik jullie veel sterkte toewensen met de actie(s); waar jullie in de zorgverlening ook werkzaam zijn.

    Met vriendelijke groeten,

    Joop van den Burg.

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.